Saturday, March 14, 2009
Wednesday, March 11, 2009
President van Ecuador toont ware gelaat
Rafael Correa, voor lange tijd aanzien als één van de nieuwe progresieve, linkse krachten in Latijns Amerika, heeft deze week zijn roodkleurig masker laten vallen.
In een ministerieel besluit besliste zijn regering om de rechtspersoon van één van de voornaamste ecologische organisaties van het land, Acción Ecológica, zonder voorafgaande waarschuwing of weerwoord af te nemen.
De organisatie werkt al 20 jaar lang met het oog op een gezonder leefmilieu en kwam onlangs regelrecht in aanvaring met de President over de nieuwe mijnbouw wetgeving die de weg moet vrijmaken voor grootschalige mijnbouwprojecten in het land.
Blijkbaar stuitte het hevig protest vanuit milieu- en inheemse groeperingen de President danig tegen de borst want in een interview na de feiten wist hij te vertellen dat "er vele van dergelijke NGOs zijn die maar doen waar ze zin in hebben, zich mengen in politiek... het is een chaos waar we stilaan orde in aan het brengen zijn.'
Als reactie op de ontbinding kwam er een stormvloed van steunbetuigingen en verontwaardigde reacties los bij verschillende nationale en internationale organisaties. Een briefschrijfactie die rechtstreeks gericht is aan President Correa moet hem ervan overtuigen om op zijn stappen terug te keren en doen inzien dat de tijden waarin dictators in latijns amerika 'zomaar hun zin deden' voorgoed voorbij zijn.
Stuur hem persoonlijk ook een brief per email:
To: rafael.correadelgado@presidencia.gov.ec
Copied to:
alexis.mera@presidencia.gov.ec
ffalconi@hotmail.com
info@accionecologica.org
Dear President Correa,
I would like to express you my dismay about the decision taken by your administration to close down Acción Ecológica by withdrawing its legal capacity (personería juridica). Such a decision could have been expected from the previous anti-people and anti-nature governments, but not from yours. I have been among the many people that applauded the recognition of the rights of nature and the right to “well-being” (buen vivir) in the new Ecuadorian Constitution promoted and approved during your mandate as President.
Within Ecuador, there is no doubt that one of the few organizations that has for years been defending nature and local peoples’ well-being is Acción Ecológica. Everyone around the world knows its dedication to defending the Amazon and its peoples from oil companies such as Texaco. Everyone that has been in contact with them knows about their courage, intelligence and commitment to protecting the country’s social and ecological wealth against the economic interests of national and transnational corporations eager to exploit them in a socially unjust and environmentally unsustainable manner. Everyone who has had the privilege of working with them can only express admiration.
Protecting the country’s natural resources and peoples against industrial logging, commercial shrimp farming, oil exploration and extraction, monoculture tree plantations, biopiracy, water privatization and so on –as Acción Ecológica has been doing over many years- is clearly in line with the new Ecuadorian Constitution. Even more so: it is an obligation for any person, organization and institution in Ecuador.
I therefore find that this decision taken by your administration is in total contradiction with the aims stated in the new Constitution and can only think that it is a mistake made by some ill-informed person within your administration.
Your government is seen by many as one of the most progressive within the region and as an example to many other governments that do not respect nature or people’s well-being. Your government is also a sign of hope for those of us who are fighting for a socially just and environmentally sustainable world.
However, the credibility of your government is now at stake as a result of this attack against one of the most respected civil society organizations of your country: Acción Ecológica.
I therefore trust that you will intervene on this issue and ensure that Acción Ecológica’s legal capacity is restored immediately so that they can continue doing what they do best: protecting people’s and nature’s rights.
Yours sincerely,
SIGNATURE
In een ministerieel besluit besliste zijn regering om de rechtspersoon van één van de voornaamste ecologische organisaties van het land, Acción Ecológica, zonder voorafgaande waarschuwing of weerwoord af te nemen.
De organisatie werkt al 20 jaar lang met het oog op een gezonder leefmilieu en kwam onlangs regelrecht in aanvaring met de President over de nieuwe mijnbouw wetgeving die de weg moet vrijmaken voor grootschalige mijnbouwprojecten in het land.
Blijkbaar stuitte het hevig protest vanuit milieu- en inheemse groeperingen de President danig tegen de borst want in een interview na de feiten wist hij te vertellen dat "er vele van dergelijke NGOs zijn die maar doen waar ze zin in hebben, zich mengen in politiek... het is een chaos waar we stilaan orde in aan het brengen zijn.'
Als reactie op de ontbinding kwam er een stormvloed van steunbetuigingen en verontwaardigde reacties los bij verschillende nationale en internationale organisaties. Een briefschrijfactie die rechtstreeks gericht is aan President Correa moet hem ervan overtuigen om op zijn stappen terug te keren en doen inzien dat de tijden waarin dictators in latijns amerika 'zomaar hun zin deden' voorgoed voorbij zijn.
Stuur hem persoonlijk ook een brief per email:
To: rafael.correadelgado@presidencia.gov.ec
Copied to:
alexis.mera@presidencia.gov.ec
ffalconi@hotmail.com
info@accionecologica.org
Dear President Correa,
I would like to express you my dismay about the decision taken by your administration to close down Acción Ecológica by withdrawing its legal capacity (personería juridica). Such a decision could have been expected from the previous anti-people and anti-nature governments, but not from yours. I have been among the many people that applauded the recognition of the rights of nature and the right to “well-being” (buen vivir) in the new Ecuadorian Constitution promoted and approved during your mandate as President.
Within Ecuador, there is no doubt that one of the few organizations that has for years been defending nature and local peoples’ well-being is Acción Ecológica. Everyone around the world knows its dedication to defending the Amazon and its peoples from oil companies such as Texaco. Everyone that has been in contact with them knows about their courage, intelligence and commitment to protecting the country’s social and ecological wealth against the economic interests of national and transnational corporations eager to exploit them in a socially unjust and environmentally unsustainable manner. Everyone who has had the privilege of working with them can only express admiration.
Protecting the country’s natural resources and peoples against industrial logging, commercial shrimp farming, oil exploration and extraction, monoculture tree plantations, biopiracy, water privatization and so on –as Acción Ecológica has been doing over many years- is clearly in line with the new Ecuadorian Constitution. Even more so: it is an obligation for any person, organization and institution in Ecuador.
I therefore find that this decision taken by your administration is in total contradiction with the aims stated in the new Constitution and can only think that it is a mistake made by some ill-informed person within your administration.
Your government is seen by many as one of the most progressive within the region and as an example to many other governments that do not respect nature or people’s well-being. Your government is also a sign of hope for those of us who are fighting for a socially just and environmentally sustainable world.
However, the credibility of your government is now at stake as a result of this attack against one of the most respected civil society organizations of your country: Acción Ecológica.
I therefore trust that you will intervene on this issue and ensure that Acción Ecológica’s legal capacity is restored immediately so that they can continue doing what they do best: protecting people’s and nature’s rights.
Yours sincerely,
SIGNATURE
Thursday, March 5, 2009
Wednesday, February 25, 2009
en wat doet ne mens zoal...
..in een vreemde stad zoals Bogotá? (de term 'vreemd' mag hier ruim geïnterpreteerd worden)
Bijvoorbeeld in uw vrije tijd een cursus fotoreportage volgen: nu ge toch dat nieuwe fototoestel hebt is het misschien eens tijd om daar serieuze fotos mee leren te trekken...
en zo leert ge nie alleen een verborgen interesse (talent?) van uzelf te ontdekken, maar ziet ge ineens ook de stad door andere ogen (of moet dat lens zijn?).
En terwijl ge voorheen al grote bewondering had voor anderen die schitterend fotoreportages maken, en zelf ook al wel eens een goeie foto getrokken hebt, was de drempel om die camera in Bogotá op straat boven te halen nog altijd wat te groot.
En als ge die moed wel begint te hebben, is het bijzonder boeiend om stilaan die stad te herontdekken, en te moeten vaststellen dat ze precies voor die camera gemaakt lijkt...
Bijvoorbeeld in uw vrije tijd een cursus fotoreportage volgen: nu ge toch dat nieuwe fototoestel hebt is het misschien eens tijd om daar serieuze fotos mee leren te trekken...
en zo leert ge nie alleen een verborgen interesse (talent?) van uzelf te ontdekken, maar ziet ge ineens ook de stad door andere ogen (of moet dat lens zijn?).
En terwijl ge voorheen al grote bewondering had voor anderen die schitterend fotoreportages maken, en zelf ook al wel eens een goeie foto getrokken hebt, was de drempel om die camera in Bogotá op straat boven te halen nog altijd wat te groot.
En als ge die moed wel begint te hebben, is het bijzonder boeiend om stilaan die stad te herontdekken, en te moeten vaststellen dat ze precies voor die camera gemaakt lijkt...
Tuesday, February 3, 2009
Blijkbaar komt de oorlog president Uribe goed uit en de guerilla dat hij aan de macht is...
De woorden van Alan Jara, net nadat ie vandaag vrij kwam na 8 jaar in de jungle gevangen gezeten te hebben.
Op zich nie zo'n vreemde uitspraak: beide partijen in dit conflict hebben er belang bij dat het aanhoudt anders was het al lang opgelost.
Maar wat daarentegen wel merkwaardig is, is dat die woorden gesproken worden door iemand die 8 jaar lang van zijn vrijheid berooft is, tegen zijn wil de jungle moest doorkruisen wanneer de guerilla werd aangevallen door het leger, en (volgens de regering dan toch) door hen werd gefolterd.
Over het algemeen gaat het namelijk anders, en worden de net vrijgekomen personen prompt voor de microfoon gezet om uitvoerig hun dank aan leger en regering te betuigen voor hun vrijlating.
Dat was bv het geval bij Ingrid Betancourt en ook vorige zondag nog, toen 4 andere gijzelaars vrijkwamen.
Deze keer hebben ze zich daarbij wat mispakt, want naast beschrijving van bombardementen door het leger, noemde hij het ook 'de wereld op zijn kop: de guerilla die me beschermde en het leger dat me beschoot.'
Oops... foutje, señor Uribe...
Op zich nie zo'n vreemde uitspraak: beide partijen in dit conflict hebben er belang bij dat het aanhoudt anders was het al lang opgelost.
Maar wat daarentegen wel merkwaardig is, is dat die woorden gesproken worden door iemand die 8 jaar lang van zijn vrijheid berooft is, tegen zijn wil de jungle moest doorkruisen wanneer de guerilla werd aangevallen door het leger, en (volgens de regering dan toch) door hen werd gefolterd.
Over het algemeen gaat het namelijk anders, en worden de net vrijgekomen personen prompt voor de microfoon gezet om uitvoerig hun dank aan leger en regering te betuigen voor hun vrijlating.
Dat was bv het geval bij Ingrid Betancourt en ook vorige zondag nog, toen 4 andere gijzelaars vrijkwamen.
Deze keer hebben ze zich daarbij wat mispakt, want naast beschrijving van bombardementen door het leger, noemde hij het ook 'de wereld op zijn kop: de guerilla die me beschermde en het leger dat me beschoot.'
Oops... foutje, señor Uribe...
Tuesday, January 20, 2009
Monday, January 12, 2009
...een teken van leven...
't werd weer eens tijd om nog eens iets op de blog te zetten, want het is hier muisstil geweest de afgelopen maand. En om de bezorgdheid van sommigen tegemoet te komen: deze keer is de post iets 'persoonlijker' (NB:*alles* is uiteindelijk op de één of andere manier politiek, zelfs gewoon een pintje gaan pakken (eigen bier eerst!)) . Soit, tot daar.
Mocht er twijfel zijn over waarom het hier zolang stil is geweest, neen: Ik ben niet gevangen genomen door de FARC, noch op Cocaïne-toerisme geweest (wat blijkbaar wel gebeurt).
In mijn geval ben ik de 'gewone' toeristische tour op gegaan, backpackers-style zoals dat heet: Lonely Planet in de hand, de bussen op en af en zo van de ene ongelooflijk mooie plaats naar de andere. Je kan hier op enkele uren tijd van plekken op 5000meter hoogte, sneeuw en vrieskou inclusief, afdalen tot aan de Caraïbische kust met zo'n aangename dertig graden.
En aangezien Colombia op dat gebied nog redelijk onbekend is (maar ook s
teeds meer bemind, aan de hoeveelheid buitenlandse - en zelfs Belgische! - toeristen te zien die we tegenkwamen) lijkt het aangewezen om eens op een kaartje te tonen waar ik juist allemaal gezeten heb. (Klikkediklik op de foto voor slechtzienden)
Zoals je kan zien begon de trip vanuit Bogota, richting noorden, over Villa de Leyva en San Gil, met als hoofddoel de kust (en de daarmee gepaard gaande warmte) op te zoeken.
Een aantal prachtige dorpjes, met het nodige natuur-schoon, waar je urenlange wandelingen kan doen tussen de berglandschappen.
Het is wel een afstandje tot aan de kust, dus vandaar de verschillende tussenhaltes: uiteindelijk is de busrit vanuit San Gil toch nog een 8 a 9-tal uur om in Santa Marta aan te komen. Maar eens aangekomen in het vissersdorpje Taganga, is dat het zeker allemaal waard, al was het maar voor de zonsondergangen.
Parque Tayrona, een schitterend natuurpark vlakbij, is zeker de moeite, maar tijdens de kerstdagen moet je er de files wel bijnemen (de waarschuwing 'stapvoets verkeer' is hier meer dan van toepassing).
en dan Cartagena eens de belangrijkste haven van het continent (waarlangs de Spanjaarden toendertijd al het gestolen goud naar buiten sleepten. Oops: nu doet ge het weer, Gert...), is nu de toeristiche trekpleister voor zowel binnenlandse als buitenlandse toeristen.
Het historisch centrum is ook nu nog altijd wat Havana ooit geweest moet zijn...
en Medellin? Tja: heeft z'n slechte reputatie uit het verleden van zich afgeschud, en is nu een moderne stad met bovengrondsemetro, maar die ene dag dat ik er rondliep heeft het me niet echt kunnen bekoren. Buiten de 'paisas' zelf dan, zoals de bewoners van de streek worden genoemd, nog vriendelijker en sympathieker dan de rest van de Colombianen.
En dat is op zich al serieus veel...
De volledige reeks fotos kan je hier vinden,
terwijl er voor liefhebbers van Carnaval een hele hoop fotos online staan over het vier-jaarlijkse 'Carnaval Del Diablo' in Riosucio waar ik de trip mee afsloot.
Ah, en een gelukkig nief jaar, mocht ik dat nog nie gezegd hebben...
Mocht er twijfel zijn over waarom het hier zolang stil is geweest, neen: Ik ben niet gevangen genomen door de FARC, noch op Cocaïne-toerisme geweest (wat blijkbaar wel gebeurt).
In mijn geval ben ik de 'gewone' toeristische tour op gegaan, backpackers-style zoals dat heet: Lonely Planet in de hand, de bussen op en af en zo van de ene ongelooflijk mooie plaats naar de andere. Je kan hier op enkele uren tijd van plekken op 5000meter hoogte, sneeuw en vrieskou inclusief, afdalen tot aan de Caraïbische kust met zo'n aangename dertig graden.
En aangezien Colombia op dat gebied nog redelijk onbekend is (maar ook s
teeds meer bemind, aan de hoeveelheid buitenlandse - en zelfs Belgische! - toeristen te zien die we tegenkwamen) lijkt het aangewezen om eens op een kaartje te tonen waar ik juist allemaal gezeten heb. (Klikkediklik op de foto voor slechtzienden)Zoals je kan zien begon de trip vanuit Bogota, richting noorden, over Villa de Leyva en San Gil, met als hoofddoel de kust (en de daarmee gepaard gaande warmte) op te zoeken.
Een aantal prachtige dorpjes, met het nodige natuur-schoon, waar je urenlange wandelingen kan doen tussen de berglandschappen.
Het is wel een afstandje tot aan de kust, dus vandaar de verschillende tussenhaltes: uiteindelijk is de busrit vanuit San Gil toch nog een 8 a 9-tal uur om in Santa Marta aan te komen. Maar eens aangekomen in het vissersdorpje Taganga, is dat het zeker allemaal waard, al was het maar voor de zonsondergangen.
Parque Tayrona, een schitterend natuurpark vlakbij, is zeker de moeite, maar tijdens de kerstdagen moet je er de files wel bijnemen (de waarschuwing 'stapvoets verkeer' is hier meer dan van toepassing).
en dan Cartagena eens de belangrijkste haven van het continent (waarlangs de Spanjaarden toendertijd al het gestolen goud naar buiten sleepten. Oops: nu doet ge het weer, Gert...), is nu de toeristiche trekpleister voor zowel binnenlandse als buitenlandse toeristen.
Het historisch centrum is ook nu nog altijd wat Havana ooit geweest moet zijn...
en Medellin? Tja: heeft z'n slechte reputatie uit het verleden van zich afgeschud, en is nu een moderne stad met bovengrondsemetro, maar die ene dag dat ik er rondliep heeft het me niet echt kunnen bekoren. Buiten de 'paisas' zelf dan, zoals de bewoners van de streek worden genoemd, nog vriendelijker en sympathieker dan de rest van de Colombianen.
En dat is op zich al serieus veel...
De volledige reeks fotos kan je hier vinden,
terwijl er voor liefhebbers van Carnaval een hele hoop fotos online staan over het vier-jaarlijkse 'Carnaval Del Diablo' in Riosucio waar ik de trip mee afsloot.
Ah, en een gelukkig nief jaar, mocht ik dat nog nie gezegd hebben...
Labels:
colombia,
toeristje spelen
Subscribe to:
Posts (Atom)